MERHABALAR....

Merhabalar...

Evet; buradan merhaba demeyeli epey bir zaman geçmiş...

Aradan uzuuuun zaman geçmiş...Anlaşıldı.

Bu uzun arada benimde hayatımda çok zor günler geçti...

Bir bebeğim daha oldu biliyorsunuz...

Hayatıma giren bu bebek sayesinde, uzun geceler uykusuz kaldım ve halende kalmaya devam ediyorum...

Uykusuz geceler ve koşuşturmalı günler...

Sonra;

Evimi taşıdım, yeni evime geçtim...

Ev taşınma telaşi küçük bir bebekle hem zor geçiyor hem de uzun sürüyor...Neyse bitti canım...

Yeni ev bana yeni arkadaşlıklar, yeni komşular, yeni dostlukları da beraberinde getirdi...

Sonra;

İşe döndüğümde beni yeni arkadaşlar bekliyordu... Ben yokken kadro değişmiş, yeni kadro bana yeni arkadaşlıklar ve yeni kişilikler getirdi...

Sonra;

Büyük oğlum 1. sınıfa başladı.(çocuğu birinci sınıfa başlayan yada yeni atlatan varsa aranızda beni çok iyi anlar)

Sabah erken kalk, kahvaltı, kıyafet, oğlan uyanmak bilmez, küçük oğlan uyanır ya açtır, ya kucak ister, okul saati gelir oğlan halen uyanmaz, ya da uyanır kahvaltı dakikalar sürer, ye oğlum çabuk bitir oğlum, hadi oğlum, çorabını giy, kazağını giy, pantolonun nerde daha giymedin mi, çantan hazır mı, küçük oğlan ağlar,, bu arada benim de giyinmem hazırlanmam, saçımı başımı taramam, hatta kahvaltı yapmam gerekir...Amaaa ben anneyim...Önce çocuklarım sonra ben..neyse bu sabah sendromunu atlattıktan sonra saat öğlen 12.00 eşim oğlumu okuldan, beni de  işyerinden alıp eve geldiğimizde (Allahtan yemeğimiz hazır) bu sefer de öğlen telaşı başlıyor...Bebek emmek istiyor.. Büyük oğlan yine masaya zor oturuyor..Ben artık bir bebeğe, bir oğlana, bir kendime bakmaktan vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum..Öğlen bitmiş işe dönüş....

Akşamları da buna benzer saatler geçiriyoruz, bu sefer yemek sendromunun yanına bir de ödev ve uyuma sendromu ekleniyor tabii ki;

Hadi oğlum bak bir sayfa kaldı, iki satır kaldı bak bitiyor...Derken uyku vakti gelmiş geçiyor...Hadi oğlum yat artık, hadi oğlum uyu artık... veee gün bitti...Tabii ki, gün uyuyanlar için bitti, benim için devam ediyor... Bebiş dakikada bir uyanıp emmek istiyor...Bazen uykusu kaçıyor gecenin bir vakti kalkıp oyuncakları döküp oyun oynuyoruz....

Yani oğlanın okula başlaması ile bir de hayatımıza yeni okul arkadaşlıkları katıldı. Yeni arkadaşlıklar benim için de başladı..oğlumun arkadaşları anneleri de benim arkadaşım....

SONRA;

Böyle koşuşturmaların yanı sıra birde ailede bir büyüğümün amansız bir hastalığı olduğunu öğrendik..İçler acısı... Daha bitmedi yine ailemde en sevdiklerimden birinin eşinden ayrılışı ve yeni düzene alışması, tabii ki bizim de desteğimizle....

Yani şimdi umarım bana bir an olsun hak verirsiniz...

Yani kimin başına bu kadar kısa sürede bu kadar şey gelir...

belki başınıza bir doğum gelmiş olabilir, yada ev taşıma, yada çocuğunuz tekse okula başlamış olabilir, yada hastalık gelmiştir başınıza yada ayrılık..

Ama bunların hepsi benim başıma 1 sene içinde geldi...

Neyse büyük Allahım yardım ediyor...

Benim sağlığım yerinde ve hayat devam ediyor...

Benim düzenim oturduğunda kendime biraz da olsa vakıt ayırmaya başladığımda bu blogda yine burada sizlere güzel sunuşlar yapacağım...

Görüşmek üzere....

Beni bekleyin..

 

 çok tatlı bebek oyuncakları burada bakmadan kapatmayın lütfen çok güzeller 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !