GELDİMMMMMMM HEMDE BEBİŞİMLE.....





İşte karşınızdayım ve tabiiki sevgili bebişimle birlikte.
Canlarım, benim sevgili blogcu dostlarım, beni takip eden tüm dostlarım, 7 den 77 ye tüm sevdiklerim...
Kısa bir mola dedik neredeyse bir yıl olacak.... Ama inanın bu zaman zarfında yazmayı o kadar özlemişim ki... Ama bir çok şeyi unutmuşum, resim eklemeyi biraz uğraştım ama hatırladım sonunda...
Evet ben yokken neler yaptım...
Hamileliğim biraz zor geçti... Bilenler bilir, bulantılar, kusmalar, sancılar, kramplar, 6. aya kadar yediğim herşeyi çıkardım ve mutfağa giremedim, 7. ve 8. aylarımda sancılar ve kramlarla geçti... zaten 9. ayı göremedim... Benim minik kuşum erken gelmeyi tercih etti... Bir akşam gaz sancısı zannettiğim sancıların doğum sancısına dönüştüğünü anladığımda ve eşimle birlikte evden çıkıp hastaneye geldiğimizde benim doğumum başlamıştı... Az daha geç kalsam ya evde, ya arabada, yada hastanenin asansöründe doğuracaktım, evden çıktıktan yarım saat sonra doğum yapan var mıdır acaba.....
Allaha her zaman şükrederim ve duacıyım.. Benim doğumum çok kolay geçti.. Çatır çatır doğurdum arkadaşlar...
(Merak edenlerle msn den görüşebilirim...)
Neyse doğum kolay oldu... Ama bizim miniş gelecek zamanı kendi seçti, bayram sabahı doğdu, kurban bayramının sabahı bize bayram şekeri olarak misarfir oldu...
İsmi Furkan olan bu bebeğin ben bebek olduğundan şüpheliyim doğrusu yani o bebekten çok bir canavara benziyor şimdilerde... Yani Gaz sancısı olduğu için yere göğe sığmıyor, ama doymak bilmiyor vahşi, 2 ayda 2.5 kilo aldı... bir de uykuyu hala tanımıyor.. Uyku ile tanıştıramadık kendisini henüz.. Söylüyorum bak oğlum harika bir şey şu uyku, yan gelip yatıyorsun diyorum, ama dinlemiyor. Ben uyu dedikçe o yok hayır ben gözlerimi cin gibi açıp etrafta olan biteni görmek istiyorum diyor. Sanki dünyadakileri görüp de ne yapacak çözüm mü bulacak sanki bilemiyorum..
Yani anlayın benim neler çektiğimi arkadaşlar, yani işe gitmeye bile razıyımbiliyor musunuz...
 O kadar yani.....

Yukarıda eklediğim resme bakıpta aman ne kadar masum demeyin... o masumiyet çık kısa sürüyor... yani saatlerle değil dakikalarla sınırlı...
bir saat deliksiz uyuduğuna henüz rastlamadım ben...

Ama yine de dünyanın en güzel mutluluğu...
O kucağındayken bunların hepsini unutuyor insan...
Yani size herşeyi unutturuyor yada ertelettiriyor o denli birşey...
Allah herkezi isteyen herkezi bebek sahibi yapsın.. Aramızda blogcu arkadaşlar var.... Çok isteyen... Allah en kısa zamanda onlarında kucağına bebişlerini versin...(onlar kendilerini biliyor...)

Eeeee niye bu kadar uzun ara verdiğimi kısaca sıraladım...
Artık yanınızdayım.... Yani en azından döndüm yaaa...
Furkanın müsade ettiği fırsatlarda bloğumun başında olacağım...
Ekliyeceğim bir sürüde tarifim var...
Şimdilik hoşçakalın... Tekrar görüşünceye kadar kendinize iyi bakın..
Beni de yorumsuz bırakmayın lütfen.. Sizlerin yakınımda olduğunu bilmek bana yeter...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !